Η φιλοξενία διανύει μία παρατεταμένη περίοδο εξέλιξης και μεταμόρφωσης, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο άνθρωπος. Πρόκειται άλλωστε για μια οικονομική δραστηριότητα που συντίθεται από πολλά άλλα παραγωγικά επαγγέλματα και αποτελεί το απόσταγμα αλλαγών στην τεχνολογία, το περιβάλλον και την ίδια την ανθρώπινη φύση.
Ο κόσμος θα συνεχίσει να ταξιδεύει. H μεγαλύτερη αλλαγή βρίσκεται αλλού, στο ότι ο πολίτης του κόσμου, έχοντας εικόνες και άποψη για άλλα κράτη και άλλες κουλτούρες, επιλέγει αυτό που “του μιλάει”, όχι απλά ως προορισμό διακοπών, αλλά και ως τρόπος ζωής. Ο κορωνοϊός ενίσχυσε την άποψη ότι πολλά επαγγέλματα μπορούν να προσφέρονται και εκτός γραφείου κι ότι η ποιότητα ζωής έχει την ίδια αξία με την εργασία, με τους εκπροσώπους της GenZ μάλιστα να μην είναι διατεθειμένοι να κάνουν θυσίες στον τρόπο ζωής, αλλά να έχουν απαιτήσεις ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της.
Τελικά τι αλλάζει στη φιλοξενία; Αποκτά ολοένα και περισσότερο χαρακτήρα εμπειρίας, ενσωματώνει τις αρχές της βιωσιμότητας και, όσο το δημογραφικό γίνεται όλο και μεγαλύτερο ζήτημα, διευρύνεται προς υπηρεσίες υγείας και μακροζωίας, αλλά και ουσιαστικής ανθρώπινης συναναστροφής. Το τελευταίο μάλιστα έρχεται ως αντίδραση στην ακραία χρήση των social media.
Ειδικά στα ζητήματα του περιβάλλοντος φαίνεται ότι σταδιακά ο μέσος επισκέπτης γίνεται πιο ευαισθητοποιημένος στο food waste, πράγμα που οδηγεί πολλά ξενοδοχεία, ακόμη και All Inclusive, να περιορίζουν την ποσότητα και να επενδύουν στην ποιότητα, προς αποφυγήν σπατάλης φαγητού, αλλά και σε κοινωνικές δράσεις που να διαμοιράζουν το πλεονάζον φαγητό σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Η ενεργειακή αναβάθμιση των ξενοδοχείων θεωρείται πια αυτονόητη, παρά την έλλειψη ουσιαστικών κινήτρων για την σημαντική επένδυση που απαιτείται. Η διαχείριση υδάτων, κυρίως ως προς τη σπατάλη είναι πια ζωτικής σημασίας, με το κράτος να καλείται να δώσει λύσεις στην παραγωγή, αποθήκευση κι διαχείριση του πόσιμου νερού. Συστήματα αφαλάτωσης στις παράκτιες περιοχές και συλλογής βρόχινου νερού, θεωρούνται επιβεβλημένα. Και κάπου εδώ έρχεται στο προσκήνιο η ακραία καθυστερημένη συζήτηση για το ειδικό χωροταξικό του τουρισμού, που καλείται να λύσει ποιοτικά, αλλά και χωροταξικά ζήτημα δεκαετιών. Είναι γνωστό, παρά την άρνηση κάποιων να το αντιληφθούν, ότι σε πολλές περιοχές, κυρίως νησιωτικές, έχουμε σοβαρά ζήτημα κορεσμού.
Η οικονομία της φιλοξενίας έχει το μεγαλύτερο οικονομικό αποτύπωμα στη χώρα. Ο τουρισμός εμφανίζει υψηλό οικονομικό πολλαπλασιαστή, καθώς κάθε ευρώ που δαπανάται στον ξενοδοχειακό κλάδο δημιουργεί τρία επιπλέον ευρώ σε οικονομικές δραστηριότητες που συνθέτουν το προϊόν της φιλοξενίας. Σήμερα καλούμαστε, αν θέλουμε να παραμείνουμε ηγέτιδα τουριστική δύναμη, να στραφούμε στον “μόνιμο τουρίστα” που δεν είναι άλλος από τον μέσο Ευρωπαίο και μη, που επιθυμεί μια ζωή στην Ελλάδα. Τόσο το δημογραφικό, όσο και η ανάγκη εγχώριας κατανάλωσης έχουν ανάγκη ένα μοντέλο πιο σταθερό. Το ίδιο μοντέλο διασφαλίζει την ασφάλεια της χώρας από εξωτερικούς κινδύνους και την αναγνώριση της χώρας ως ένα σταθερό και υγιές περιβάλλον διαβίωσης και καταγωγής.
“Τελικά τι αλλάζει στη φιλοξενία;”, Αλέξανδρος Αγγελόπουλος, CEO Aldemar Resorts | Date: 26/2/2026 © 5th Anniversary Edition of the Energizing Greece Magazine
#EnergizingGreece
#EnergizingGreeceMagazine
#BePartOfTomorrowsWorld
#FollowTheLeadersOfE
#GrowthEffectForGreece
#FollowThePioneers
#GreeceIsTheDestination
#RegionsOfGreece
#PrimeMinistersOfDelphi
#MovingToMastery #MotivatingPeople #InspiringAspirations
#WordExcellence
#ShowcasingSuccess
#ViewOfUniqueness
#AsDoneByTheBest
#Runway
#NetZeroEnergy
#ForThePlanetWeDreamOfLivingIn
#Publishing
#TopicsWorthToBePublished
#LetsComeTogetherToConquerTheFuture
#HarmonizePeopleWithNature
