Παρατηρώντας τα «νούμερα» του Τουρισμού της Κρήτης καθώς το 2025 ετοιμάζεται να δώσει τη θέση του στο 2026, θα μπορούσα να ξεχωρίσω 3-4 βασικά στοιχεία. Οι διεθνείς αφίξεις στο Αεροδρόμιο του Ηρακλείου, ξεπέρασαν για πρώτη φορά τους 4.000.000 επισκέπτες, την ώρα που στα Χανιά το ίδιο νούμερο προσέγγισε τους 1.600.000 επισκέπτες. Η Κρουαζιέρα ξεπέρασε τους 1.000.000 επισκέπτες, ενώ στο ίδιο επίπεδο του 1.000.000 έφτασαν και οι αφίξεις του εσωτερικού, που κάθε άλλο παρά εγχώριες είναι, το μεγαλύτερο κομμάτι τους μάλλον ξενόγλωσσο είναι με μεγαλύτερη ένταση μέσα στη σαιζόν και λιγότερο τους μήνες «φτερά». Ότι και να πει κανείς, μια ακόμα χρονιά ρεκόρ, σίγουρα ευχάριστη είναι. Όμως είναι; Ή υπάρχουν λόγοι που δεν οδηγούν τον προορισμό σε Mastery και τον κρατούν σε μια στασιμότητα και σε ποια πεδία συντελείται αυτό;
Σίγουρα η «Διάσημη Κρήτη» είναι ο πιο δυνατός χαρακτήρας του νησιού, ενός προορισμού που και τα επόμενα χρόνια μάλλον αυτόν τον χαρακτήρα θα προτάσσει, αφού και ο κόσμος περνάει από την «διαμονή στην εμπειρία» αλλά και το νέο Αεροδρόμιο του Ηρακλείου/Καστελίου θα πολλαπλασιάσει τις δυνατότητες προσέγγισης για τον επισκέπτη του κόσμου. Αν η «Διάσημη Κρήτη» είναι το αποτέλεσμα η «Ποικιλόμορφη» ή «Διαφορετική Κρήτη» είναι ένα βασικό αίτιο αφού συμβάλει με σχετική ασφάλεια στην διατήρηση της αυθεντικότητας, σε συνεργασία με το μέγεθος του νησιού και την τριπλή προσωπικότητα που του δίνουν ο πολυτελής Βοράς, ο εναλλακτικός Νότος και η εκπληκτική, Ενδοχώρα του.
Αν η «Ανθεκτική Κρήτη» έχει καταφέρει να ξεπεράσει Πανδημίες, Γεωπολιτικές, Μεταναστευτικές και άλλες προκλήσεις όλα αυτά τα χρόνια, αναρωτιέμαι ποιες είναι οι «πλευρές της» που θα χρειαζόταν να αποτελέσουν κίνητρα και παράλληλα εμπνεύσεις, ώστε ο προορισμός να κινηθεί κυριαρχικά προς την τελειότητα. Η «Αειφόρος Κρήτη», η Κρήτη της βιωσιμότητας, η Κρήτη που θα ικανοποιεί το σήμερα χωρίς να φαλκιδεύει το αύριο των επόμενων γενεών είναι σίγουρα μια πρόκληση που συνδέεται με την διατήρηση των Οικοσυστημάτων της, την αντιμετώπιση της απειλής της Κλιματικής Αλλαγής, την αναγεννητική Γεωργία, την διαχείριση των υδάτων, την προσβασιμότητα του προορισμού, την κυκλική οικονομία και την ενδυνάμωση, την εκπαίδευση και την επανένταξη του πληθυσμού στις αρχέγονες αξίες των Μινωιτών, σε αγαστή συνεργασία και αμοιβαίο σεβασμό με τους επισκέπτες, αποφεύγοντας τα «φαινόμενα Μαγιόρκας».
Η «Συνεργατική Κρήτη», η Κρήτη που θα συνδέσει αποτελεσματικό το σύνολο των φορέων, τους εργαζόμενους και τους εργοδότες, τα Εκπαιδευτικά και Ερευνητικά ιδρύματα με τον Τουρισμό, την Πολιτεία σε ισότιμη αντιμετώπιση της Περιφέρειας είναι τόσο απαραίτητη όσο και η «Ολιστική Κρήτη» εκείνη των υποδομών, του ΒΟΑΚ και των κάθετων οδεύσεων, των βιολογικών καθαρισμών, της διαχείρισης αποβλήτων, δομών που ο Τουρισμός δε μπορεί να φτιάξει αλλά ζητά απεγνωσμένα.
Θα αφήσω την «Έξυπνη, την Smart Κρήτη», ως την τελευταία πινελιά γιατί δεν είναι λίγοι οι ειδικοί που λένε ότι η Πράσινη Μετάβαση δεν θα μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς τον ψηφιακό μετασχηματισμό και χωρίς αυτά, ο προορισμός Κρήτη, ένας προορισμός χωρίς όρια, θα συναντήσει εμπόδια στο δρόμο του, Moving to Mastery.
“Moving to Mastery, Κρήτη, ένας προορισμός χωρίς όρια…”, Κυριάκος Γ. Κώτσογλου, Μηχανικός Παραγωγής & Διοίκησης, MSc, PhD, Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Περιφέρειας Κρήτης | Aφιέρωμα MOVING TO MASTERY © 5th Anniversary Edition of the ENERGIZING GREECE Magazine
